طبقه بندی عایق ها

May 06, 2024

پیام بگذارید

مقره ها را می توان با توجه به روش نصب به عایق های تعلیق و عایق های ستونی تقسیم کرد. با توجه به مواد عایق مختلف مورد استفاده، آنها را می توان به عایق های چینی، عایق های شیشه ای و عایق های کامپوزیت (همچنین به عنوان عایق های کامپوزیت شناخته می شود) تقسیم کرد. با توجه به سطوح مختلف ولتاژ مورد استفاده، می توان آن را به عایق های ولتاژ پایین و مقره های ولتاژ بالا تقسیم کرد. تولید عایق های مقاوم در برابر آلودگی برای استفاده در مناطق آلوده بر اساس شرایط مختلف محیطی. عایق های DC را با توجه به انواع مختلف ولتاژ مورد استفاده استخراج کنید. هنوز عایق های مختلف با کاربرد خاص مانند میله های عرضی عایق، عایق های لعاب نیمه هادی، عایق های کششی برای توزیع، عایق های شفت سیم و عایق های سیم کشی وجود دارند.
علاوه بر این، با توجه به احتمالات مختلف شکست اجزای عایق، می توان آنها را به دو نوع عایق شکستنی نوع A و عایق شکستنی نوع B تقسیم کرد.
عایق تعلیق
به طور گسترده برای عایق کاری و تثبیت مکانیکی خطوط انتقال هوایی فشار قوی و شین های انعطاف پذیر در تولید برق و پست ها استفاده می شود. در مقره های تعلیق، آنها را می توان بیشتر به عایق های تعلیق دیسکی و عایق های تعلیق میله ای تقسیم کرد. عایق آویز دیسکی پرمصرف ترین نوع عایق در خطوط انتقال است. عایق های تعلیق میله ای در کشورهایی مانند آلمان بسیار مورد استفاده قرار گرفته اند.
عایق ستون
عمدتا برای عایق کاری و تثبیت مکانیکی شین ها و تجهیزات الکتریکی در نیروگاه ها و پست ها استفاده می شود. علاوه بر این، عایق های ستونی اغلب به عنوان اجزای تجهیزات الکتریکی مانند کلیدهای ایزولاسیون و قطع کننده های مدار استفاده می شوند. در مقره های ستونی، می توان آنها را به عایق های ستونی نوع پین و عایق های ستونی نوع میله ای تقسیم کرد. مقره های پست سوزنی بیشتر در خطوط توزیع فشار ضعیف و خطوط ارتباطی استفاده می شود در حالی که مقره های پست نوع میله ای بیشتر در پست های فشار قوی استفاده می شود.
عایق چینی
عایق های ساخته شده از سرامیک های الکتریکی. سرامیک های الکتریکی از کوارتز، فلدسپات و خاک رس به عنوان مواد خام پخته می شوند. سطح عایق های چینی معمولاً با لعاب چینی پوشانده می شود تا مقاومت مکانیکی، نفوذ ضد آب و افزایش صافی سطح آنها افزایش یابد. در بین انواع عایق ها، مقره های چینی بیشترین استفاده را دارند.
عایق های شیشه ای
اجزای عایق عایق هایی هستند که از شیشه سکوریت ساخته شده اند. سطح آن در حالت پیش تنیدگی فشاری قرار دارد. اگر ترک یا خرابی الکتریکی رخ دهد، عایق شیشه ای خود به خود به قطعات کوچکی تبدیل می شود که معمولاً به عنوان "خود انفجار" شناخته می شود. این ویژگی نیاز به تشخیص ارزش صفر عایق های شیشه ای را در حین کار بی نیاز می کند.
عایق های کامپوزیتی
همچنین به عنوان عایق های کامپوزیتی شناخته می شود. جزء عایق یک عایق است که از یک میله هسته رزین فایبرگلاس (یا لوله هسته)، یک غلاف مواد آلی و یک دامن چتر تشکیل شده است. این ماده با اندازه کوچک، وزن سبک، استحکام کششی بالا و مقاومت عالی در برابر آلودگی مشخص می شود، اما توانایی ضد پیری آن نسبت به عایق های چینی و شیشه ای پایین تر است.
عایق های کامپوزیتی عبارتند از: عایق های تعلیق میله ای، بازوهای متقاطع عایق، عایق های ستونی و عایق های توخالی (یعنی آستین های کامپوزیت). آستین های کامپوزیت می توانند جایگزین آستین های چینی مورد استفاده در تجهیزات مختلف برق مانند ترانسفورماتور، صاعقه گیر، قطع کننده مدار، آستین های خازنی و پایانه های کابل شوند. در مقایسه با آستین های چینی، نه تنها از مزایای استحکام مکانیکی بالا، وزن سبک و تحمل ابعاد کوچک برخوردار است، بلکه از آسیب های ناشی از خرد شدن نیز جلوگیری می کند.
عایق های ولتاژ پایین و فشار قوی
مقره های فشار ضعیف به مقره هایی اطلاق می شود که در خطوط توزیع و ارتباط فشار ضعیف استفاده می شوند. مقره های فشار قوی به مقره هایی اطلاق می شود که برای خطوط و پست های برق فشار قوی و فشار قوی بالا استفاده می شود. به منظور پاسخگویی به نیازهای سطوح مختلف ولتاژ، معمولاً از مقادیر متفاوتی از عایق‌های منفرد از یک نوع برای تشکیل رشته‌های عایق یا ستون‌های عایق متعدد استفاده می‌شود.
عایق های مقاوم در برابر آلودگی
اقدام اصلی افزایش یا بزرگ کردن دامن یا لبه چتر عایق برای افزایش فاصله خزش مقره ها و بهبود مقاومت الکتریکی آنها در شرایط آلوده است. در عین حال، شکل ساختار دامن چتر نیز برای کاهش تجمع طبیعی کثیفی روی سطح تغییر می‌کند تا عملکرد فلاش‌اور ضد آلودگی عایق را بهبود بخشد. فاصله خزش عایق های مقاوم در برابر آلودگی عموماً بین 20 تا 30 درصد یا حتی بیشتر از عایق های معمولی افزایش می یابد.
در مناطقی که در شبکه برق چین دچار فلاش اوورهای آلودگی مکرر می شوند، مرسوم است که از عایق های دولایه مقاوم در برابر آلودگی به شکل چتر استفاده شود که توانایی خود تمیز شوندگی قوی دارند و به راحتی به صورت دستی تمیز می شوند.
عایق DC
عمدتاً به عایق های دیسکی مورد استفاده در انتقال DC اشاره دارد. عایق های DC معمولاً فاصله خزش بیشتری نسبت به عایق های مقاوم در برابر آلودگی AC دارند و اجزای عایق آن ها مقاومت بدنه بالاتری دارند (نه کمتر از 10 Ω· متر در 50 درجه). اتصالات اتصال باید مجهز به الکترودهای قربانی (مانند آستین روی و حلقه های روی) باشد تا از خوردگی الکترولیتی جلوگیری شود.
عایق های نوع A و B
نوع A به عایق های غیرقابل شکست اطلاق می شود که فاصله فلاش اوور خشک آنها بیش از 3 برابر (برای رزین ریخته گری) یا 2 بار (برای سایر مواد) نباشد. نوع B به عایق های غیرقابل شکست با فاصله شکست کمتر از 1/3 (برای رزین ریخته گری) یا 1/2 (برای سایر مواد) فاصله فلاش اوور خشک اشاره دارد. فاصله فلاش اور خشک مقره ها به کوتاه ترین فاصله ای اطلاق می شود که از هوا در امتداد سطح بیرونی مقره می گذرد. فاصله شکست به کوتاه ترین فاصله ای اطلاق می شود که از ماده عایق جزء عایق می گذرد