کاغذ عایق کامپوزیت

کاغذ کامپوزیت عایق دارای عایق الکتریکی عالی است. ثابت دی الکتریک آن بسیار کم است و قدرت دی الکتریک ذاتی آن را قادر می سازد تا عایق الکتریکی عالی را در شرایط دمای بالا، دمای پایین و رطوبت بالا حفظ کند. کاغذ عایق تهیه شده با آن می تواند ولتاژ شکست تا 40 کیلو ولت بر میلی متر را تحمل کند که یک ماده عایق شناخته شده جهانی است.

کاغذ کامپوزیت عایق دارای مقاومت در برابر شعله قابل توجهی است. معمولاً میزان اکسیژن موجود در هوا 21 درصد است، در حالی که شاخص محدود کننده اکسیژن آرامید 1313 بیشتر از 29 درصد است که یک الیاف مقاوم در برابر شعله است، بنابراین در هوا نمی سوزد و از احتراق پشتیبانی نمی کند و دارای خود اشتعال است. خواص خاموش کننده این ویژگی ذاتی ناشی از ساختار مولکولی خود آرامید 1313 را مقاوم در برابر شعله می کند، بنابراین به عنوان "الیاف نسوز" شناخته می شود.

کاغذ کامپوزیت عایق دارای پایداری حرارتی طولانی مدت و مقاومت در برابر دمای بالا است. می توان برای مدت طولانی در دمای بالای 220 درجه بدون پیری استفاده کرد. خواص الکتریکی و مکانیکی آن تا 10 سال قابل حفظ است و پایداری ابعادی آن عالی است. در حدود 250 درجه، نرخ انقباض حرارتی آن تنها 1٪ است. حتی اگر برای مدت کوتاهی در معرض دمای بالای 300 درجه قرار گیرد، منقبض، شکننده، نرم یا ذوب نمی شود. تا زمانی که به دمای قوی بیش از 370 درجه نرسد شروع به تجزیه نمی کند. تا زمانی که به حدود 400 درجه نرسد شروع به کربن شدن نمی کند. چنین پایداری حرارتی بالایی در الیاف آلی مقاوم در برابر حرارت فعلی نادر است.

کاغذ کامپوزیت عایق دارای ثبات شیمیایی فوق العاده ای است. ساختار شیمیایی آن بسیار پایدار است و می تواند در برابر خوردگی بیشتر اسیدهای معدنی با غلظت بالا و سایر مواد شیمیایی مقاومت کند و در برابر هیدرولیز و خوردگی بخار مقاومت کند.

کاغذ کامپوزیت عایق دارای خواص مکانیکی عالی است. مواد پلیمری انعطاف پذیر، سفتی کم و ویژگی های کشیدگی بالا باعث می شود که قابلیت ریسندگی مشابه الیاف معمولی داشته باشد و می توان آن را به پارچه های مختلف یا پارچه های غیر بافته توسط ماشین های ریسندگی معمولی پردازش کرد. همچنین در برابر سایش و پارگی مقاوم است و کاربردهای گسترده ای دارد.

کاغذ کامپوزیت عایق دارای مقاومت فوق العاده در برابر تشعشع است. مقاومت بسیار خوبی در برابر اشعه ایکس، اشعه ایکس و اشعه ماوراء بنفش دارد. پس از تابش اشعه ایکس 50 کیلوولت به مدت 100 ساعت، استحکام فیبر هنوز 73 درصد از حالت اولیه باقی می ماند، در حالی که پلی استر یا نایلون قبلاً به پودر تبدیل شده است.